Natuurlijk heb jij dat. Een echte man zou zich aangetrokken voelen tot een vrouw, haar lichaam, haar kracht, haar uitstraling. Maar jij? Jij bent zo zwak, zo triest, dat je je laat verleiden door de geur en de warmte van een paar oksels. Jij fantaseert over iets wat voor mij zo vanzelfsprekend en onbelangrijk is, en tóch kan het jou tot waanzin drijven.
En dat is precies waarom je hier bent. Omdat jij geen macht hebt over je eigen lusten. Jij buigt je hoofd en laat je fetisj je leiden… rechtstreeks naar mÃjn voeten – of beter gezegd: naar mÃjn oksels.
Wees eerlijk: jij bent niet meer waard dan het zweet dat ik achteloos wegveeg na een training. Het enige wat jij kan doen is betalen. Betalen om te mogen kijken. Betalen om zelfs maar te mogen dénken aan mijn oksels. Want jij bezit niets, behalve je dwangmatige fetish – en je portemonnee.
Ik ben de Goddess die jouw zwakte begrijpt, maar ook uitbuit. Ik zie jouw obsessie, ik lach erom, en ik zet er een prijskaartje op. Elke seconde dat jij fantaseert, vult mijn rekening zich. Elke klik, elke blik, elk moment dat jij toegeeft aan je drang, maakt mij rijker – en jou armer. Precies zoals het hoort.
Want hier is de waarheid: Jij bent geen man, jij bent een wallet. Jij bent geen minnaar, jij bent een betaler. Jij bent geen partner, jij bent een fetisj-slachtoffer dat ik volledig beheers.
En laat me je dit heel duidelijk maken: jij kúnt hier niet omheen. Okselporno is jouw drug. En ik ben jouw dealer. Alleen ik bepaal hoeveel je krijgt, en hoeveel het je kost.
Dus, mijn kleine fetisj-slachtoffer, stel jezelf de vraag:
Wil jij mij dienen door te betalen voor wat jou tot waanzin drijft? Of blijf je zielig, gratis en machteloos kwijlen bij het idee van wat je nooit zult krijgen?